Norske tekstar: Marita Liabø
Prøver du å ta livet av meg?
-Kva faen var det du skulle no? -Få slutt på krigen. Drepe henne.
Du såg draken, mellom deg og henne.
Og ...?
Til eg får det du skyldar, får ingen drake ta livet av deg. Ikkje du heller. Berre eg.
Dette var berre den eine.
Ho har to til.
-Viss ho bruker dei ... -Då er det ute med deg.
Det er ute med oss, meiner du vel.
Vi er ikkje lenger kompanjongar når dyra begynner å sprute eld utover Kongshamn.
Eg må fortelje Cersei om dei.
Då kan du like gjerne hoppe på elva igjen.
Eg veit kva Cersei har fortalt: at eg er kommen for å øydelegge byane dykkar, -
- brenne husa, drepe dykk og gjere barna dykkar foreldrelause.
Det er Cersei Lannister som gjer slikt. Eg har ikkje tenkt å drepe.
Alt eg ønsker å øydelegge, er skiljet mellom rike og fattige - det folk som henne tener på.
Eg gir dykk eit val.
Knel og slå dykk saman med meg. Saman kan vi gjere verda til ein betre stad.
Eller la vere å knele.
Og de vil døy.
Kom fram, my lord.
-Vil du ikkje knele? -Eg har ei dronning.
Søster mi blei ikkje dronninga di før nyleg, då ho drap den sanne dronninga -
- og øydela hus Tyrell for godt. Lojaliteten din er openbert tøyeleg.
Ingen val er enkle når ein er i krig.
Sei kva du vil om henne, men ho blei fødd i Westeros. Og ho har budd her heile livet.
Du, derimot ...
Du drap din eigen far, -
- før du valde å støtte ein utanlandsk inntrengar. Ein utan band til landet.
Ho har ein hær av villmenn i ryggen.
Du vil altså ikkje gi æra di i byte mot livet. Eg har respekt for det.
Du kunne gjere han til nattvakt. Han er dyktig, og uvurderleg ved muren.
Du kan ikkje sende meg til muren. Du er ikkje dronninga mi.
-Du må ta livet av meg òg. -Gå tilbake og hald kjeft.
-Kven er du? -Ein dum gut.
-Dickon, son til Randyll Tarly. -Du skal føre hus Tarly vidare.
Krigen har alt utsletta eitt mektig hus. Ikkje la det skje igjen. Knel.
Eg vil ikkje knele.
Dykkar nåde, ein kur mot overmot er eit par veker på cella.
Eg meinte det eg sa. Eg legg ikkje menneske i lenker. Folk vil velje det.
Eg gav dei eit val, og dei tok ei avgjerd.
-Dykkar nåde, skal du halshogge familiar ... -Eg halshogg ingen.
Dykkar nåde ...
Lord Randyll Tarly. Dickon Tarly.
Eg, Daenerys Targaryen, den første av mitt namn, lenkebrytar og drakemor, -
- dømmer dykk til å døy.
Dracarys.
My lord ...
Kor mange menn mista vi?
Vi har ikkje talt.
Vi har meir enn soldatar.
Vi har Tyrell-gullet og støtte frå Jernbanken. Vi kan leige troppar.
-Dei vil krige for oss, berre dei får betalt. -No fekk eg sjå dothrakiane krige.
Dei overvinn leigesoldatar og alle andre. Dette var ein leik for dei.
Draken brende tusen vogner. Skorpionen til Qyburn stansa han ikkje. Og ho har tre.
-Denne krigen kan vi ikkje vinne. -Så kva gjer vi?
Skal vi be om fred?
Eg sit på trona til far hennar - han du forrådde og drap. Ho ser for seg siger.
Kva trur du ho vil tilby oss?
Kanskje vi kan få Tyrion til å mekle, for å bøte på at han drap far og son vår.
-Han gjorde ikkje det. -Du såg armbrøsten. Du såg liket.
Tyrion tok ikkje livet av Goffrey.
-Kor lenge skal du ...? -Det var Olenna.
Ho tilstod før ho døydde.
Før eller etter at ho drakk gifta du var så snill å gi henne?
-Etterpå. -Og du trudde henne.
Kven ville du hatt som ektemann til dotterdotter di: Goffrey eller Tommen?
Kven kunne Margaery lettast styre? Kven ville gitt Olenna all makt? Ho snakka sant.
Eg skulle ikkje høyrt på deg.
-Ho skulle døydd skrikande. -Ho og heile slekta er død.
Vi må finne ein utveg før vi døyr sjølv.
Vi kjempar og døyr eller gir oss og døyr. Ein soldat bør kunne ta rett avgjerd.
-Dei er vakre, ikkje sant? -Eg ville vel brukt eit anna ord ...
Men jo, dei er det. Praktfulle beist.
Dei er ikkje beist i mine auge, same kor store og skremmande dei er.
Det er barna mine.
-Du var ikkje borte lenge. -Nei.
Og ...?
Eg har færre fiendar i dag enn eg hadde i går.
-Du er ikkje sikker på kva du skal meine. -Nei.
Kor mange drap hæren din då de tok Vinterfall?
-Tusenvis. -Vi ønsker å hjelpe folk.
Då er vi nøydde til å vere sterke. Å vere sterk kan vere forferdeleg.
Då du kom, sa sir Davos at du fekk ein kniv i hjartet og ofra deg.
Sir Davos blir riven med.
Han meinte det altså biletleg?
Denne mannen seier at han er ein venn av deg, khaleesi.
Han er ein venn, ja.
Dykkar nåde.
Jon Snø, dette er sir Jorah Mormont - ein gammal venn.
Eg tente i lag med far din. Han var makelaus.
Du ser sterk ut.
-Du fann ein kur? -Derfor står eg her no.
Eg vender tilbake til teneste, dronning.
Viss du vil ha meg.
Det ville vere ei ære.
Ramnar. Vi må sende ramnar.
Eg tviler. Spådommar om dommedag kjem i fleng når vinteren nærmar seg.
Eg hugsar Wolkan. Han er forsagt, men skarp.
Nord har gjort mange meistrar sløve, takka vere kulda, alkoholen og selskapet.
Ein krøpling har sett døde menneske, -
- og det ved hjelp av ein ramn med tre auge.
-Ja, det blir for mykje av det gode ... -Brandon Stark.
Krøplingen.
Kjenner du han?
Eg sleppte han gjennom muren. Eg såg han gå vidare derifrå.
Og ...?
Han overlevde opphaldet. Ingen andre har greidd det.
Ikkje nattvakta. Ikkje villfolket. Ingen.
-Kanskje vi skal lytte. -Du treng meir å skrive av, du.
Det aner meg at du har meir informasjon på lager.
Alle i Westeros stoler på og ser opp til dykk.
Seier de at trugsmålet er reelt, trur dei dykk.
Rår de lordane til å sende menn nordover, gjer dei det.
Om meistrane går gjennom skriftrullene som handlar om Den lange natta, -
- vil dei finne ut korleis vi kan nedkjempe dei døde.
Det kan vi greie.
-Og nyhendet er autentisk? -Det er mogleg.
Det er òg mogleg at drakedronninga vil lure oss.
Forlèt hæren områda sine, blir dei lettare å erobre.
Det er meir sannsynleg enn at fuglar pratar med krøplingar.
Det er verkeleg.
Eg har sett det.
Vi skriv til meister Wolkan, så vi får meir informasjon. Vi får svar.
-Erkemeister ... -Det var alt.
Eg minnest Jenny av Ruinane, som skal ha stamma frå skogsungane.
Og profeten Lodos, som sa at den drukna guden skulle stå opp og nedkjempe Aegon.
Var det far hans og bror hans som nettopp blei brende levande?
-Det er frykteleg. -Eg har utsett å fortelje det. Han er snill.
Ramnereiret er i ferd med å kollapse.
Alle herskarar krev at folk kneler. Derfor er dei herskarar.
Ho gav Tarly eit val. Han gjekk til krig mot henne. Kva skulle ho elles gjere?
-Ikkje brenne han og sonen levande. -Eg er handa hennar. Ikkje hovudet.
Det var slik under far hennar òg. Eg fann forrædarane, men brende dei ikkje levande.
Eg var berre ein som formidla informasjon.
Eg sa det til meg sjølv når dei trygla om nåde: "Det er ikkje eg som gjer det."
Hyla blei høgare: "Det er ikkje eg som gjer det".
Hår tok fyr og lukta av brent kjøt fylte salen: "Det er ikkje eg som gjer det."
-Daenerys er ikkje far sin. -Og det blir ho aldri.
Så lenge ho blir rettleidd.
Få henne til å lytte.
-Kven er det til? -Jon Snø.
-Har du lese det? -Det er forsegla, og til kongen!
Kva står det?
Ikkje noko positivt.
Eg trudde Arya var død.
Eg trudde Bran var død.
Eg er veldig glad på dine vegner.
-Du ser ikkje glad ut. -Bran såg dei dødes hær nærme seg.
Viss dei kjem seg over muren ... Eg er nøydd til å reise heim.
-Du har ikkje nok soldatar. -Vi bruker dei vi har.
-Så sant du ikkje blir med. -Og gir landet til Cersei. Går eg, kjem ho.
Kanskje ho ikkje gjer det.
Cersei trur dette med dei dødes hær er ein myte skapt for å skremme barn.
-Kva om vi viser at ho tar feil? -Ho kjem neppe for å sjå på dei døde.
Vi kan ta dei døde med til henne.
-Eg trudde det var det vi ville unngå. -Vi treng ikkje hente alle. Berre éin.
Er det mogleg å få til?
Eg såg min første kvitvandrar i Svartborg.
Ta med deg ein av dei til Kongshamn.
Kva vi enn tar med oss dit, er ubrukeleg om vi ikkje får audiens og straks blir drepne.
Den einaste ho høyrer på, er Jaime. Han vil kanskje høyre på meg.
Korleis kjem du deg inn i Kongshamn?
Eg kan smugle deg inn, men ser dei gull- kledde kven du er, er eg ingen slåstkjempe.
-Vi treng uansett ein av desse døde. -Korleis får vi tak i ein?
Om dronninga tillèt det, drar eg opp og hentar ein.
Du bad meg finne eit høve der eg får vist at eg tener deg. La meg tene deg.
Villfolket hjelper oss. Dei er lommekjende.
-Dei blir ikkje med sir Jorah. -Dei treng ikkje det.
Du kan ikkje dra. Du er ikkje nattvakt no. Du er konge.
Eg er den einaste som har kjempa mot dei. Eg er den einaste som kjenner dei.
Eg har ikkje gitt deg løyve til å dra.
Ikkje for å vere frekk, men eg treng ikkje løyve. Eg er konge.
Då eg reiste hit, visste eg at du kunne få drakane til å brenne meg levande.
Eg valde å stole på deg. Ein framand.
Eg visste at det var det beste eg kunne gjere for folket mitt - for alle.
Eg ber deg stole på ein framand.
Dette er den beste sjansen vi får.
Kongen i Nord bør halde seg i Nord.
Vi valde deg ikkje som leiar, my lady. Men kanskje vi skulle gjort det.
Dalen-riddarane kom for di skyld, lady Stark.
De er snille, mine herrar.
Men Jon er kongen vår, og han gjer det han meiner er best.
Eg åtvara Jon om at dette kunne skje. Folk sit ikkje berre og ventar.
-Derfor bad han deg halde fortet. -Det er ikkje lett. Nordbuarane er stolte.
-Dette er mor og fars rom. -Og så ...?
Ingenting.
Ikkje ver slik.
-Korleis? -Sei det rett ut.
Du har alltid likt fine ting. Du følte at du var betre enn andre.
-Er du sur på meg? -Dei fornærma Jon.
-Og du høyrde på dei. -Eg høyrde dei klage. Det pliktar eg.
Det dei meiner, er viktig.
Glover har 500 menn, Royce 2000. Fornærm dei, og Jon mistar alt.
Ikkje viss dei mistar hovudet først.
Vinterfall kom ikkje ramlande. Vi tok det tilbake.
Mormontane, Hornskogane, villfolket og Dalen. Vi står saman.
Å kappe hovudet av folk er sikkert kjekt, men det får ikkje folk til å samarbeide.
Viss Jon ikkje kjem tilbake, treng du støtte, -
- så de kan samarbeide, så du får det du vil ha.
Tenker du så fælt om meg?
Du tenker slik her og no.
Det er ikkje noko du ønsker. Men tanken slepper ikkje taket.
Eg har arbeid eg må gjere.
My lady.
-Her drap eg far min med armbrøst. -Her drap du son min med krigseld.
Det går ein sti til venstre, under klippa. Vaktene orkar sjeldan patruljere han.
-Ventar du ikkje her? -Eg har eit ærend i Loppereiret.
-Tenk om nokon tar båten. -Då går det til helvete. Vi får henge i.
-Vi har ikkje tid. Dothrakiane er på veg. -Derfor må du trene.
-Viss ikkje du vil krige mot tolvåringar. -Eg meiner du strevde, du òg.
Korfor må vi trene her?
Du vil ikkje at folk skal sjå deg fekte - ikkje endå.
Eg burde drepe deg ved eit uhell.
Det er ikkje meg du skal fekte med.
De skal få fred.
Eg måtte snakke med deg.
Eg visste at du aldri ville gått med på å møte meg.
Takka vere deg dumma eg meg ut.
Eg trudde åtaket på Casterly- berget ville overraske deg.
Du gav barndomsheimen frå deg ... Far ville vore stolt.
Eg har sagt til Bronn at om eg nokon gong ser deg igjen, skal eg dele deg i to.
Det vil ta tid med eit treningssverd.
Han skulle avrette meg. Han visste at eg var uskyldig.
Han hata ikkje meg for noko eg gjorde, men for det eg er: eit udyr sendt som straff.
Trudde han ...? Trudde han at eg bad om å bli fødd slik?
Kva er det du vil?!
Daenerys kjem til å vinne krigen.
Du er militær. Du veit at det ikkje finst nokon veg utanom.
Daenerys er ikkje som far sin. Ho kan godt bremse, viss Cersei går med på visse krav.
-Ber du Cersei knele, får du spørje sjølv. -Nei. Daenerys ber ikkje om det. Ikkje no.
Ho har eit viktigare ønske.
Eg visste ikkje om eg ville finne deg her.
Eg tenkte du framleis sat og rodde.
Eg leita i alle vertshus og bordell. Eg burde skjønt at du var i Stålgata.
-Fryktar du ikkje dei gullkledde? -Dei kjenner meg ikkje igjen no.
Det hender eg knapt kjenner meg igjen sjølv.
Ingen gir deg hardare medfart enn tida.
Har nokon plaga deg?
Eg smir våpen til Lannisterane, og ingen stussar. Du hadde rett.
-Eg er trygg under nasen på dronninga. -Tryggleik er ikkje noko som varer.
Vi har noko vondt i vente.
Kom du for å ta meg med?
-Saka er at ... -Eg er klar. Vi drar.
Du må vite kva du gjer.
Eg tenker på det for kvart hammarslag: Eg er så glad ...
Eg får lage våpen til familien som drap far min - dei som prøvde å drepe meg.
Eg har vore klar. Eg har ikkje visst kva eg venta på, men visste at høvet ville komme.
-Du vil vel ta med deg eit sverd. -Eg er ikkje god til å svinge sverd.
Men denne ...
Denne har eg grepet på.
Hald namnet på far din for seg sjølv. Stoda er innfløkt nok.
Kven skal eg seie eg er?
Kva var det eg sa, Clovis?! Vi må stikke før ...!
Eg er ikkje væpna, venner. Eg lovar.
-Kva lurer de på? -Er det din båt?
-Hamna ligg der borte. -Ja. Eg held meg unna, for å unngå dykk.
-Kostar det framleis fem gulldrakar? -Du er visst eldre enn ein skulle tru. 15.
Per mann.
Eg kan ikkje seie det var hyggeleg å handle med dykk.
Kva har du i båten?
-Ikkje meir gull. -Vin? Eg elskar vin.
Eller skinke ...?
De får ta ein kikk.
Fermentert krabbe.
Éi bøtte tredoblar inntekta til bordella. Mannen trur nemleg han er ferdig, -
- men idet han skal gå, stikk dama ei lita skei krabbe inn i munnen på han, -
- og han er tilbake i bingen. Ver så god. Smak.
Eg ville ha sprunge til nærmaste bordell før du lagar hol i ringbrynja.
Hei! Dverg!
Eg ville ikkje tatt meir før de ser verknaden.
-Kor fekk du arret? -Ein fiskekrok. Eg er treg.
-Vi leita etter ein dverg med eit arr ... -Kanskje vi kan ordne det på eit vis?
Ordne det? Ordnar du det slik at du betaler meir enn Cersei?
-Dette er Gendry. -Han er brukande.
Kom igjen!
-Eg kan gi deg noko. -Det trengst ikkje.
Sir Jaime.
Kva gjorde Qyburn her?
Han er dronningas hand. Kva gjer du her?
Eg har snakka med Tyrion.
Kva hadde han på hjartet?
Daenerys vil treffe deg.
-Vil ho kapitulere? -Ho vil ha våpenstillstand.
-Ho har nettopp vunne ein stor siger. -Ein hær døde er på veg mot Dei sju rika.
Tyrion hevdar dei har bevis.
Skal du straffe han? Bronn?
Han forrådde deg. Han avtalte eit møte utan samtykke.
Trur du noko som helst skjer utan at eg får vite det?
-Du lét det skje. Korfor gjorde du det? -No trur eg ...
Eit forlik med drakedronninga er absolutt interessant.
Det er ho som har soldatane. Vi må angripe klokt, slik far ville gjort det.
Døde menneske, drakar og drakedronningar ...
Same kva som hindrar oss, skal vi overvinne det.
For vår eiga skyld. For huset.
For dette.
-Kven vil du seie faren er? -Du.
Folk kjem ikkje til å like det.
Hugsar du kva far sa om folk?
Løvene bryr seg ikkje om kva sauene måtte meine.
Forråd meg aldri igjen.
Vi reiser i dag, så kongen har mykje å tenke på.
Han skal sleppe å ta seg av bastarden til ein død konge. Du er Clovis, ein smed -
- som skal vidare for å jobbe i smiene i Vinterfall.
-Unnskyld, dykkar nåde. -Du overlevde besøket i Kongshamn igjen.
-Dette er Clo... -Gendry.
Eg er son til Robert Baratheon. Eg er bastard.
Han skulle teie.
Fedrane våre hadde tillit til kvarandre. Det må vi òg kunne ha.
-Eg møtte far din ein gong. I Vinterfall. -Far din var innom butikken min.
-Du er tynnare. -Du er lågare.
Eg blei ala opp på historier om dei.
Eg visste berre at dei kjempa i lag - og vann.
Sir Davos fortalde meg kor de skal. La meg bli med.
-Ikkje ver dum. Du er ingen soldat. -Eg er tøff. Og han treng ingen smed.
Kan du bruke sverd?
-Då har vi eit problem. -Eg bruker hammar.
Han fører seg.
Vi treng hjelp.
Som far min sa: Det er betre å vere feig i eit minutt enn død resten av livet.
Du har redda livet mitt to gonger.
Og er det sant, det du fortel, kan eg ikkje sitte og vente.
Vel, ikkje tenk på meg. Eg har berre greidd meg og blitt eldre.
Du trur meg kanskje ikkje, men eg har sakna deg, Mormont.
Ingen er meir olm i auga. Ikkje eingong Gråorm.
Slavehandlaren gav meg denne då eg bad han sette oss fri.
Han skulle vare resten av livet.
Ta han med deg.
Og ta han med heim igjen. Dronninga treng deg.
Vi burde ha blitt flinkare til å ta farvel.
Dykkar nåde, eg ...
Kjem eg ikkje tilbake, slepp du å bli forstyrra av kongen i Nord.
Eg har vant meg til å ha han her.
Eg ønsker deg hell og lykke i krigane som ventar, dykkar nåde.
Veit du kor mange trappetrinn det er i citadellet?
15 782.
Gjett kor mange vindauge det er i Baelor-tempelet.
-Det er ikkje vindauge der lenger. -Sant nok.
Den høge presten Maynard bokførte alt, til og med si eiga avføring.
Kva betyr annullering?
Det er når ein mann går frå kona si.
Maynard seier han skreiv ut ei annullering til Rhaegar, -
- og vigde han og ei anna i ein hemmeleg seremoni i Dorne. Er det vanleg i Sør ...?
Desse meistrane ...
Dei gir meg i oppgåve å bevare vindauge- og avføringsrekneskap, -
- mens svaret på korleis vi vinn over nattkongen, støvar ned.
Vi kan bli siklande blodtørstige idiotar, -
- berre vi har tilgang til oversikta over den høge presten Maynards 15 782 dassbesøk.
Trappetrinn.
Det var talet på trappetrinn.
Er du sikker på du vil gjere dette? Du har alltid drøymt om å bli meister.
Eg er lei av å lese om kva betre menn har oppnådd.
Eg fann det, my lord.
Det tok tid. Oppteikningane til meister Luwin er nøyaktige.
Og dette er det einaste eksemplaret i Vinterfall?
Lady Stark takkar for tenesta.
... døydde ... ... ville stele trona ... Søster di, Sansa
-Du skal snakke han ut av idiotiske idear. -Eg har gjort ein dårleg jobb.
-Kor mange dronningar finst det? -To.
Og du må overtyde ho med drakane eller ho som ligg med bror sin?
-Begge. -Kor mange menn tok du med deg?
-Ikkje nok. -Den store dama?
Vi håpa nokre av dine kunne bidra.
-Eg blir her. Eg er ein hemsko der ute. -Det er du.
Vil du verkeleg prøve igjen?
De er ikkje aleine om det.
Speidarane fann dei sør om muren. Dei sa dei var på veg hit.
Du er Hunden.
Eg såg deg ein gong. I Vinterfall.
-Dei ville til andre sida av muren. -Vi vil ikkje. Vi må.
-Lorden vår sa at det blir storkrig ... -Ikkje tru han. Ingen av dei.
Dei tilhøyrer brorskapet. Det siste dei skulle, var å selje meg til ei raud heks.
Thoros?
-Eg kjende deg nesten ikkje igjen. -Jorah Mormont. Eg får ingenting å drikke.
Eg føler meg ikkje vel.
Du er ein jævla Mormont?
Som førre øvstekommandant?
-Han var far min. -Han jaga oss som dyr.
De gjorde det same til gjengjeld, så vidt eg hugsar.
Her er vi, samla, -
- ved enden av verda, på same tid. Vi skal i same retning av same grunn.
-Grunnane våre er ikkje dine. -Det har ikkje noko å seie kva grunn vi har.
Vi har ei større oppgåve å løyse. Vi jobbar i lag, -
- enten vi skjøner det eller ikkje, for Lysets herre ...
Du må du faen meg halde kjeft!
-Skal vi bli med eller ikkje? -Vil du ikkje vite kva vi skal?
Er det verre å sitte og fryse og vente på døden?
Han har rett.
Vi står på same side.
Korleis er det mogleg?
Vi pustar.